AVENHANSEN Sp. z o.o.
Szkolenia biznesowe
Zadbamy o Wasz sukces

Asertywność - cenna umiejętność w komunikacji

Wrzuć na Facebook

Wszyscy chcemy być asertywni i przebojowi, a z drugiej strony obawiamy się trochę nabycia wspomnianej umiejętności ponieważ kojarzy się ona dość pejoratywnie. Nasza potrzeba bycia lubianym przez wszystkich, sprawia, że staramy się nie myśleć, jakie jest nasze prawdziwe zdanie, będąc przekonanym, że bardziej nam ona przeszkodzi niż pomoże. Tak naprawdę nie musielibyśmy rezygnować z asertywności, gdybyśmy wiedzieli co ona oznacza.

Asertywność - to umiejętność przedstawiania swojego zdania, opinii dotyczących innych osób, pamiętając przy tym o szacunku wobec uczuć i pragnień drugiego człowieka. Służy ona przede wszystkim poprawie naszych interakcji interpersonalnych i pozwala nam na zachowanie swojego jestestwa w sposób możliwy do przyjęcia dla wszystkich stron.
Dlaczego specjaliści tak nas do niej zachęcają? Ponieważ pozwala ona na poczucie sprawiedliwości, nie tylko wobec innych, ale również nas samych. To, czy ktoś obdarzy nas sympatią wcale nie zależy od liczby pochlebstw, jakie od nas otrzyma, ani tym bardziej od ilości sytuacji, w których to przytakniemy naszemu rozmówcy, niezależnie od tego co sobie myślimy. Na naszą prezentację składa się bowiem, szereg czynników, które określają nas jako człowieka pozytywnego, bądź trochę mniej.

 

Na to jak postrzegają cię inni ma wpływ:

• Twoje zachowanie - energiczne, aktywne, pewne, pozytywne i sympatyczne
• Kontakt wzrokowy - umiejętność patrzenia komuś w oczy
• Głos - umiejętność wysławiania się głośno i wyraźnie
• Uścisk ręki - pośredni pomiędzy „zdechłą rybą” a „uściskiem niedźwiedzia”
• Wzbudzanie zaufania - daj się poznać jako człowiek „prywatnie”, „po godzinach pracy”

 

Ok., a teraz powiedzcie prawdę, ilu z was pomyślało: „miało być o asertywności a nie jak mnie inni postrzegają”. Otóż moi drodzy, to co przed chwilą napisałam jest jak najbardziej na temat, ponieważ fakt, czy jesteśmy asertywni czy też nie, przejawia się w każdym aspekcie przedstawionym powyżej i już to tłumaczę:

 

• Zachowanie. Czy myślicie, że człowiek asertywny to typ bierny, który niepewnie stoi z boku grupy? Oczywiście, że nie. Umiejętność ta wymaga bowiem zdolności przedstawienia swojej opinii, racji, nawet gdyby to wymagało zdania przeciwnego do pozostałych członków. Aby tego dokonać musimy potrafić być aktywnymi mówcami, którzy śmiało i odważnie dyskutują z innymi, pamiętając równocześnie, że dyskusja to nie synonim kłótni, a na osoby, z którymi się nie zgadzamy, nie musimy napadać, atakować, ponieważ podobnie do nas mogą mieć swoje odmienne od naszych poglądy.
  Próba przekonania inny do naszych racji, powinna się odbywać za pomocą argumentów, a nie próbie przekrzyczenia się. Wówczas nie stracimy na naszej sympatyczności, a wręcz zyskamy w oczach rozmówców, dzięki swojej prawdomówności i, pomimo odrębnych opinii, umiejętności, nie wchodzenia w spory.
• Kontakt wzrokowy. Spróbuj być asertywnym nie patrząc komuś w oczy. Możesz zostać potraktowany wręcz niepoważnie. Osoba asertywna to typ człowieka, który nie boi się wyrażać swojego zdania a co za tym idzie, śmiało patrzy rozmówcy w oczy, pokazując tym samym, iż jest rzeczywiście przekonany o swojej racji.
• Głos. Czy wiecie za jakimi kandydatami do pracy nie przepadają rekruterzy? Z pewnością nie marzą o rozmowie z osobą, która mruczy coś pod nosem, powodując tym samym, że rozmówca nie do końca jest pewien, treści którą ktoś pragnie mu przekazać. Chcesz być asertywny? Mów głośno i wyraźnie. Dajmy szansę drugiej osobie i pozwólmy jej zrozumieć to co właśnie wyartykułowaliśmy.
• Uścisk ręki. Jest bardzo dobrym wyznacznikiem tego jak czujemy się w danym otoczeniu oraz sytuacji. Nikt przede wszystkim nie lubi dotykać mokrych dłoni, ale z tym problemem ujawniającym się w szczególności w sytuacjach stresowych dość łatwo można sobie poradzić, używając specjalistycznych produktów zapobiegających tej przypadłości. To, nad czym sami możemy popracować, bez zewnętrznej pomocy to siła naszego uścisku. Jest to o tyle istotne, iż w dobie studiów podyplomowych, szkoleń, ustawicznego dokształcania się, coraz więcej osób nabywa wiedzę dotyczącą szeroko pojętych umiejętności miękkich, a tym samym nie tylko zajmują się pracą nad sobą, lecz również wysuwają daleko idące wnioski z naszego zachowania. Nie starajmy się jednak przesadzić i nie miażdżmy dłoni rozmówcy, aby mieć pewność, że pomyśli o nas: o, ten to jest pewny swego”. Z drugiej jednak strony nie musimy zamieniać się w eteryczne nimfy, których podania ręki nie da się nawet poczuć. Spróbujmy odnaleźć złoty środek.
• Wzbudzanie zaufania. W sytuacjach biznesowych obowiązuje nas pewna etykieta. Są tematy, po których wypada nam się poruszać, pytania, które można zadać. Każdy jednak pilnuje aby nie przekroczyć granic dobrego smaku. Istnieją jednak sytuacje mniej sformalizowane jak: kolacje, przerwy w pracy, czy wyjazdy integracyjne. Wówczas jak najbardziej warto pokazać, że jesteśmy po prostu ludźmi. Osoba asertywna często kojarzy się ze sztywnym człowiekiem, który nic innego nie robi oprócz negowania zdań innych, czy udzielania krytyk. Nie musimy przecież poddawać się powyższemu stereotypowi. To, że potrafimy wyrazić własne zdanie, nie musi oznaczać, że naszą misją jest krytykowanie opinii innych. To jedynie świadczy o tym, że potrafimy dyskutować, zgadzać się bądź nie z innymi, a przy tym nie jesteśmy kosmitami, a osobami, które podobnie jak inni mają problemy, czasami borykają się z bólem głowy, bądź niepewnością jutra. Asertywność to nie bycie niewzruszonym cyborgiem, a świadomym siebie i innych człowiekiem.

Zapraszamy na szkolenie z asertywności

 

---

Powrót do strony z artykułami

---