AVENHANSEN Sp. z o.o.
Szkolenia biznesowe
Zadbamy o Wasz sukces

Artykuł: Profesjonalna prezentacja

Wrzuć na Facebook

Niejednokrotnie w czasie swojej aktywności zawodowej, czy też aktywności naukowej, musimy przedstawić swoje stanowisko w trakcie prezentacji. Gdy jesteśmy odpowiedzialni za przedstawienie szerokiej publiczności złożonego projektu, na pierwszy plan wychodzi umiejętność dokładnego i odpowiedniego rozplanowania sobie całego przemówienia. Rozplanowanie to dotyczyć będzie głównie najważniejszych punktów naszego projektu (bądź projektu będącego efektem pracy zespołowej), w taki sposób, aby w jasny i zrozumiały sposób o nim opowiedzieć. Dlatego też chciałem skoncentrować się na przedstawieniu bardzo dobrego szkieletu prezentacji, który zawiera w sobie wszystkie najważniejsze punkty wraz z podanymi przykładami ich zastosowania.

 

Na początku następuje zasygnalizowanie rozpoczęcie prezentacji/powitanie/przedstawienie własnej osoby i powitanie widowni. Poniżej w punktach przedstawiam często spotykane początki przemówień, które pozwolą nam przejść płynnie do dalszej części prezentacji:

 

• Witam Państwa na konferencji
• Tak szanowne audytoriom nie może czekać, więc zaczynamy ...
• Dziękuję za zaproszenie nas dziś w to miejsce – to dla nas wielka przyjemność/wielki zaszczyt przebywać tutaj razem z państwem
• Chciałbym się przedstawić (jak i również moich kolegów / zespół)
• Nazywam się Timothy Andrews, jestem z firmy ABC i jestem managerem...po mojej prawej znajduje się Matthew Young, nasz specjalista od finansów, a po mojej lewej (obok niego) jest Janet Simmons, która zajmuje się sprawami podatkowymi

Następny w kolejności jest cel naszej prezentacji. Przedstawiamy w nim najważniejszy zarys całego dalszego przemówienia, aby dać możliwość osobom nas słuchającym na zorientowanie się w tym, jaki będzie kontekst całej dalszej mowy:

• Mój / Nasz cel dzisiejszego dnia to ...
• Jestem tu dziś po to, by ...
• Mój cel / zadanie / to...aby zaprezentować moją firmę.../aby dać państwu zarys.../ aby opisać...(DLACZEGO / JAK / CO)

GGdy cel naszego przemówienia jest znany osobom zgromadzonym na sali, nadchodzi czas na przedstawienie struktury naszej mowy. W tym punkcie informujemy naszą widownię, jaki podział przyjęliśmy przy przygotowywaniu prezentacji. Oprócz zaznaczenia, z ilu części będzie składać się nasze przemówienie, posługujemy się również zwrotami, łączącymi poszczególne kategorie naszej mowy:

• Podzieliłem moją prezentację na dwie / trzy / cztery / dziesięć części ...
• Po pierwsze, chciałbym opisać ...
• Następnie będę prezentował ...
• Idąc w ślad za tym, chciałbym teraz przeanalizować ....
• I ostatecznie zamierzam dać państwu przegląd / dać państwu nasze / moją konkluzję ...

Przedstawienie tematu to czas gdy rozpoczynamy jeden z omówionych wcześniej podziałów prezentacji:

• Chciałbym zacząć od ...
• Zacznę od...
• Po pierwsze, chciałem ...
• Zaczynając od ...
• Pozwólcie państwo że zacznę od ...

Sekwencjonowanie, czyli płynne przechodzenie z jednego tematu do drugiego:

• Po pierwsze ... po drugie ... po trzecie ... na koniec ...
• Zaczynając od najważniejszego ... następnie ... po tym ... kończąc ...
• Na początek zaczynając od ... później ... i na zakończenie ...

Gdy omawiamy konkretny punkt prezentacji ważne jest, aby jasno i klarownie go rozwinąć i przeanalizować. Dajemy wtedy szczegółowy zarys tematu, o którym wcześniej sygnalizowaliśmy, że będzie mowa:

• Dokąd to nas doprowadzi?
• Przyjrzyjmy się temu bardziej szczegółowo
• Tłumacząc to na lepiej zrozumiałe terminy ...
• Co to znaczy dla nas?

Dobrze jest zawsze podać przykład argumentujący to, co przed chwilą opisaliśmy w teorii:

• Na przykład ...
• Dobrym tego przykładem może być ...
• Aby zilustrować ten punkt ...

Kończąc podsumowaniem omówionego punktu, sygnalizujemy, że teraz przechodzimy do kolejnej części prezentacji. Jednocześnie, podsumowujemy nasze stanowisko:

• Tak więc opowiedziałem państwu o ...
• Przed chwilą przyjrzeliśmy się bliżej ...
• To wszystko co mam do powiedzenia na ten temat ...

W czasie przemówienia można nawiązywać do następnej części wypowiedzi. Sygnalizujemy wtedy w jednym zdaniu że kończymy pewien etap (ktory np. koncentrował się na tym, dlaczego coś robimy), i przechodzimy do następnego (np. od tego dlaczego coś robimy do tego, kto będzie robił):

• ... to tyle w kwestii tego DLACZEGO to robimy ... to doprowadziło mnie do tego, JAK to zrobimy .../ DOBRZE, to wszystko co miałem do powiedzenia na temat JAK to zrobimy, teraz chciałbym określić KIEDY zamierzamy to zrobić – zwróćmy teraz naszą uwagę na pytanie ... KTO ...

W tym momencie pewnie uważni słuchacze mają do wygłaszającego przemówienie pytania – z tym również dobrze jest umieć sobie poradzić, aby odłożyć w czasie ten etap:

• Czy mogą państwo powstrzymać się od zadawania pytań do czasu zakończenia prezentacji
• Damy państwu możliwość zadawania pytań zaraz po zakończeniu prezentacji
• Jeśli macie państwo jakieś pytania podczas prezentacji, proszę czuć się swobodnie i przerywać mi podczas wypowiedzi
• Zajmę się tym trochę później, jeśli mogę, natomiast teraz ...
• Powrócę do tego pytania później w moim przemówieniu ...
• Nie będę teraz tego komentował
• Będziemy analizować to pytanie bardziej szczegółowo trochę później

Zbliżając się do końca prezentacji nadchodzi czas podsumowania i konkluzji naszego przemówienia. Odwołujemy się wtedy do tego, co zostało powiedziane w poszczególnych etapach, pokrótce przypominając ich ogólny sens:

• Tak więc, pod przewodnictwem ABC, przyjrzeliśmy się ...
• Konkludując ...
• Chciałbym teraz podsumować ...
• Pozwólcie mi państwo że przypomnę na koniec te kilka punktów które zrobiłem ...
• Jeśli mogę, podsumuje teraz ...

Następnie kończymy przemówienie dziękując gościom za przybycie i za uwagę. Teraz czas mają osoby, które są chętne zadać nam pytania. Łącznie opiszę dwie zasady tego, jak powinno wyglądać zarówno zaproszenie do zadawania pytań, jak i nasza reakcja:

• Zaproszenie pytania – jeśli mają państwo jakiekolwiek pytanie będę zadowolony móc państwu na nie odpowiedzieć w tym momencie. Nasze zachowanie podczas słuchania pytań powinno wyrażać zaangażowanie w proces słuchania i rozumienia tego co się do nas mówi. Należy w tym celu przytakiwać w momencie, gdy zgadzamy się z osobą która mówi, utrzymywać kontakt wzrokowy oraz wyrażać werbalnie nasze zainteresowanie – Tak, to bardzo ważne pytanie.../ bardzo interesujące pytanie ...

Wygłaszając przemówienia nie możemy zapomnieć o tym, że nasze ciało jest również elementem który odgrywa ważną rolę w procesie komunikacji, przesyłając dużą ilość wiadomości o naszym stanie emocjonalnym. Dlatego też ważne jest, aby cały czas, w miarę możliwości, utrzymywać kontakt wzrokowy z osobami siedzącymi na widowni. Trzęsące się dłonie świadczą o naszym zdenerwowaniu, więc należy mieć na uwadze tzw. pozytywny język ciała – zachowywanie się w sposób naturalny, bez zbędnej sztuczności. Gdy wiemy, że nasze ręce będą informować innych o tym, że jesteśmy zdenerwowani – lepiej nie brać w dłoń kartki, która w znaczny sposób wzmacnia efekt drżenia. Pamiętać należy też o otwartej postawie – nie wolno chować rąk za siebie albo, co gorsza, trzymać je w kieszeniach. Można za to wykonywać gesty rękoma, bądź trzymać w nich np. długopis. Nasz głos powinien być opanowany, mówić powinniśmy wolno, lecz nie monotonnie, zmieniając tonację w zależności od tego, w którym etapie przemówienia jesteśmy. Gdy zbliżamy się bowiem do ważnego punktu przemówienia, dobrze jest zaakcentować to odpowiednio zmieniając styl mowy. Unikać należy bełkotliwego i zbyt szybkiego mówienia. Jeżeli nasze przemówienie zostało spisane na kartce papieru, i nie istnieje inna możliwość jak tylko jego odczytanie, pamiętać musimy o kilku zasadach – kontakt z widownią będzie w tym momencie zmniejszony, dlatego konsekwentnie co jakiś czas musimy podnosić wzrok do widowni. Możemy stosować pauzy w mówieniu, w momentach kluczowych zmieniać ton głosu, upewnić się również musimy czy język w jakim sporządzone jest przemówienie nie jest zbyt techniczny, suchy, mało naturalny. Musimy być też przygotowani do jego odczytania, więc lepiej jest go sobie wcześniej kilkukrotnie odczytać w warunkach zbliżonych do tego, w jakich odbędzie się przemówienie.

 

 

 

 

---

 

Powrót do strony z artykułami

 

 

 

---