AVENHANSEN Sp. z o.o.
Szkolenia biznesowe
Zadbamy o Wasz sukces

Coaching – rozwijanie ukrytych zdolności

Wrzuć na Facebook

Współpraca ludzi na drodze do zwiększenia efektywności swojego podopiecznego zależy od wielu czynników. Czynniki te dyktują warunki tego, czy osoba będąca klientem i na której rozwoju zależy trenerowi, rozwinie swoje ukryte możliwości niezależnie od płaszczyzny przyjętej pracy. Człowiek może się rozwijać wtedy, gdy sam wyjdzie z inicjatywą i pozwoli nakierowywać siebie na drogę która pozwoli mu osiągnąć cele które wcześniej pozostawały poza zasięgiem. Coaching to współpraca ludzi – współpraca mająca na celu udoskonalenie drugiego człowieka, pozwolenie aby jego ukryte zdolności miały odpowiednie pole do ukazania się i swobodnego rozwijania.

Obecnie istnieją dwa sposoby definiowania coachingu. Przez jednych jest on opisywany jako:

 

• przekazywanie wiedzy i umiejętności przez jedną osobę drugiej w celu osiągnięcia poprawy w realizacji zaplanowanych celów

natomiast drudzy mówią o coachingu jako:

• odkrywaniu i uwalnianiu ukrytych zdolności, możliwości oraz potencjału. Zadaniem osoby będącej trenerem jest wydobycie tych zdolności z wnętrza klienta i pozwolenie mu na stanie się sobą w tym co chce robić – zakłada to znalezienie odpowiednich rozwiązań prowadzących do celu przez samego klienta na bazie nowych umiejętności jakie w sobie odkrywa.

Coach może zatem na dwa sposoby podejść do osoby z którą pracuje: może dawać gotowe, praktyczne rozwiązania danych problemów i pokazywać ścieżkę prowadzącą do celu bez udziału klienta. Z drugiej strony, może być niejako drogowskazem, który pełni wyłącznie rolę informacyjną, ukierunkowującą drugiego człowieka na właściwe tory, lecz znalezienie właściwych rozwiązań pozostawia w kwestii klienta. Oznacza to niejako medytację lub kontemplację klienta nad własnymi zdolnościami i właśnie w obszarze tych zdolności szuka odpowiedniego dla siebie rozwiązania.  W tym systemie klient niejako „pomaga sobie samemu” – bierze odpowiedzialność za swoją zmianę na swoje barki i do jego zadań należy znalezienie odpowiedniego rozwiązania dla istniejących wcześniej problemów.

Niezbędnym elementem udanej współpracy coacha z klientem jest otwartość tego drugiego na zmiany, jakich przeprowadzenie jest istotne z punktu widzenia dążenia do uzyskania udanego treningu. Trener może stanąć na głowie podczas kolejnych prób przekazania swojej wiedzy i wpłynięcia na personalny rozwój swojego klienta, lecz nawet pomimo Herkulesowych starań, całość nabrałaby charakteru raczej Syzyfowej pracy – bo przecież to człowiek którego zmiany mają dotyczyć, musi tych zmian chcieć. Trener nie może wpłynąć na drugiego człowieka w „magiczny” sposób i sprawić, że zmiana nastąpi samoczynnie. Element otwarcia ze strony klienta jest zatem podstawą udanej relacji. Lecz oczywiście nie tylko to.

Coaching może być i powinny być postrzegany jako rodzaj partnerstwa, gdzie dwie osoby odbywają wspólną podróż, której celem jest osiągnięcie pewnego celu. Jako że jest to wspólna wyprawa coacha i klienta potrzebna jest także wspólny plan podróży, określający ogólny kierunek oraz namiary – skąd i dokąd chcemy się udać. Co najciekawsze, to klient a nie coach ma ważniejszy głos jeżeli chodzi o kierunek jakim podążą. To tak, jakby coach zawsze pozostawał w tyle, podążając krok w krok za swoim przewodnikiem. To klient posiada w sobie informacje na temat drogi dotarcia do celu. To właśnie jego wewnętrzna droga jest dla niego najkrótszą i najlepszą z możliwych, którymi może podążać. Coach towarzyszy klientowi i zadaje pytania, a poprzez to oświetla drogę i jej otoczenie. Musi jednocześnie nieustannie uświadamiać swojego podopiecznego o tym, że ten jako człowiek szukający nowych rozwiązań swoich problemów, może, a nawet powinien, starać się podążać nowymi ścieżkami, wymagającymi przyjęcia do świadomości zmian. Klient musi wiedzieć że tak naprawdę ma wybór i może wybierać różne sposoby myślenia, odczuwania i zachowywania się. Rolą coacha jest zatem podwójna pomoc klientowi, by:

•    Był w stanie podjąć działania zmierzające do ukierunkowania go w nową stronę na drodze do uzyskania pożądanego rezultatu.
•    Oraz aby trzymał się nowego kierunku – nawet wtedy gdy wydaje się być trudniejszy a klient w chwilach zwątpienia chciałby powrócić do utartych schematów.

Jaki zatem jest główny cel coachingu do zrealizowania którego dąży trener? Odpowiedź jest prosta i raczej oczywista – dostarczenie niezbędnej pomocy dla uzyskania trwałych, pozytywnych zmian u klienta. Niezbędna jest zmiana – coś musi się zmienić na końcu coachingu przy czym to właśnie coach i klient muszą wcześniej zdefiniować i uzgodnić co to będzie. Nikt nie chce inwestować czas, swoją własną siłę i energię w działania mające zakończyć się niepowodzeniem. Warto zatem bardzo dokładnie określić pożądaną zmianę, wspiera to całość coachingowego zaangażowania. W uzyskaniu zmiany pomóc mogą wartości – koncentrowanie się na nich, na sposobach ich uzyskania jest bardziej polecane niż koncentrowanie się na samej zmianie. Wartości są pochodną zmiany, dostrzeżenie ich i przyjęcie jest podstawą zmiany na lepsze. Ostatecznie, uzyskany efekt powinien być trwały. Ponadto, najefektywniejszy coaching to taki, który umożliwia klientowi samodzielne działanie na gruncie nowych umiejętności i gdy klient nie jest zależny od trenera.

 

 

---

 

 

Powrót do strony z artykułami

 

 

---