AVENHANSEN Sp. z o.o.
Szkolenia biznesowe
Zadbamy o Wasz sukces

Zwalczanie strachu przed wystąpieniami publicznymi

Wrzuć na Facebook

Usypiająca publiczność podczas naszego przemówienia to koszmar jaki śni się każdemu, kto po raz pierwszy ma wystąpić przed dużą ilością ludzi. Uczucie niepewności jakie wynika z tego, jak się mamy zachować w momencie, gdy dostrzeżemy powoli kiwające się na boki głowy osób które zasnęły, skutecznie wprowadza człowieka w stan niepewności. Te i inne, podobne myśli, pewnie zaprzątały głowy każdego człowieka, nawet największych mówców przed ich pierwszym wystąpieniem. Jednak dzięki zastosowaniu kilku prostych metod, można zabezpieczyć się przed wystąpieniem w sposób nudny i nieciekawy. Są to metody powszechnie znane, lecz nie każdy początkujący mówca zdaje sobie sprawę z tego, iż przygotowanie się do przemówienia wcześniej jest tak istotne. Trening czyni mistrza, więc warto poznać skuteczne metody praktykowane przez świetnych mówców na całym świecie.

Po pierwsze zatem - co zrobić, aby zaciekawić ludzi słuchających naszego wystąpienia? Istnieją różne metody. Jedna z nich głosi, że można użyć tonu swojego głosu, jako narzędzia do pobudzania uwagi widzów. Nie ma bowiem nic bardziej hipnotycznego jak właśnie samo tempo mówienia jak i ten sam rytm. Jeżeli człowiek, który zajmuje się w swojej pracy wystąpieniami przed większą widownią, musi to ćwiczyć. W przeciwnym wypadku, może doprowadzić do poczucia senności w odczuciu słuchaczy. Monotonny sposób mówienia wpływa na uśpienie świadomości, zmniejsza poziom koncentracji w umysłach ludzi siedzących na widowni i po prostu jest nudny. Dobrym sposobem na trening własnego tempa mówienia jest ćwiczenie z czasem poświęcanym na różne partie kwestii. Po prostu, można na początku ćwiczenia ustalić sobie jedno niezmienne tempo mówienia. Przez około jedną minutę powinniśmy daną partię tekstu mówić w jednorodnym tempie. Co minutę jednak powinniśmy zmieniać je znacznie. Raz musimy mówić wolniej a potem dopiero szybciej. Gdy w ten sposób poćwiczymy, możemy przejść do kolejnego etapu ćwiczeń, czyli zmienianie tempa mówienia co trzydzieści sekund. Trzymamy się takiego schematu, zmieniając czas jaki poświęcamy na daną porcję tekstu tylko do pewnego momentu. Poczujemy bowiem że nadejdzie taki moment, iż spokojnie możemy sami decydować jakie partie tekstu mówimy jednym tempem, a jakim pozostałe. Intuicyjnie będziemy kontrolować naszą jakość mówienia, co później przełoży się na bardziej naturalnie wygłaszane przemówienia.

 Kolejną rzeczą o której musimy pamiętać to zachowanie normalności w sposobie mówienia. Przemawianie do ludzi to nic innego, jak zwykła rozmowa, w której jednak uczestniczy więcej osób. Należy sobie wziąć do serca zasadę że "normalnie znaczy dobrze". Pomimo dużej ilości ludzi zasiadającej na widowni, główne założenia są dokładnie takie same, jak przy normalnym mówieniu. Jest to bardzo istotna wiadomość, która może pomóc ludziom stresującym się przed wystąpieniami publicznymi. Jeżeli bowiem potrafi się rozmawiać na co dzień z innymi ludźmi i czerpać z tego satysfakcję, to potrafi się również przemawiać do publiczności. Nie warto starać silić się na jakiś niezwykły ton głosu, przemawiać niczym w filmach, gdzie patetyczność wylewa się z ekranu. Im bardziej normalnie będziemy traktować swoją rolę jako osoby przemawiającej, tym szybciej nas zaakceptują nasi słuchacze. Przekonają się do nas jak i do tego, co staramy się im przekazać. Zatem gdy prowadzimy rozmowę ze znajomymi, przyjaciółmi, czy kimś z rodziny, pamiętajmy, że to co czujemy i jak się zachowujemy, może być później wykorzystane.

Nie wszystkie jednak metody można wyćwiczyć wcześniej w bezpiecznych warunkach. Są takie rejony przemawiania przed publicznością, które wymagają od nas natychmiastowej błyskotliwości umysłu i trzeźwego osądu.  Osoby zajmujące się przemówieniami publicznymi bowiem mają jeszcze jedną ważną umiejętność. Potrafią bowiem przekuwać swoje pomyłki w rzeczy, które działają na ich korzyść. W jaki sposób? Można podczas przemówienia pomylić się w przedstawianiu jakichś faktów. Zamienić słowo albo pomylić się w dość oczywistej kwestii. Pod żadnym pozorem nie wolno dopuścić, aby to nas zdeprymowało! Wręcz przeciwnie, w tym samym momencie, gdy dostrzeżemy błąd we własnym przemówieniu (a to jest przeważnie dokładnie ten sam moment, w którym popełniamy pomyłkę) to niezwłocznie wykorzystujemy to do jakiejś błyskotliwej, zabawnej metafory lub po prostu żartu. Kwestia, czy nasze pomyłki będą postrzegane jako błędy czy też zostaną szybko zapomniane zależy tylko i wyłącznie do przemawiającego. Może on popełnić nawet duży błąd podczas mówienia. Ale to od niego zależy, czy widownia pozna się na tym i jak to będzie odbierać w kontekście całego wystąpienia.

Tych kilka porad nie wyczerpuje tematu istniejących metod radzenia sobie z trudnościami publicznych przemówień. Dotyczy to zarówno metod które można ćwiczyć przed samym przemówieniem, jak i tych które musimy używać w trakcie. Jednak za każdym razem gdy stres nad nami zapanuje, możemy uspokoić się mówiąc w duchu, że wiele rzeczy można wcześniej przygotować i przećwiczyć, a reszta umiejętności przyjdzie z czasem, podczas rzeczywistych zmagań z publicznością.

Powrót do strony z artykułami

AVENHANSEN Sp. z o.o. zezwala na kopiowanie i wklejanie na inne strony internetowe powyższego artykułu pod warunkiem dodania pod artykułem poniższego tekstu i dodania linka do tej strony:

Artykuł jest własnością firmy szkoleniowej AVENHANSEN Sp. z o.o.

Link do artykułu »